تكنيك T.K.J

T.K.J يك تكنيك حل گروهي مسئله است كه توسط جيروكاواكيتا در سال 1964 ابداع و در موسسه تكنولوژي توكيو گسترش و تكميل يافته است و به همين لحاظ به نام تكنيك T.K.J كه مخفف نام مبدع و موسسه تكنولوژي توكيو است ، نامگذاري شده است . اين روش مبتني بر مجموعه واقعيتهايي است كه شركت كنندگان توليد مي كنند . اين واقعيتها بايد سه شرط را تامين كنند.

1)   به مسئله مورد نظر مربوط باشند .

2)   به طور عيني اثبات پذير باشند .

3)   مهم باشند .

 T.K.J را مي توان چنين خلاصه كرد:

1)   تعريف مسئله : زمينه مورد نظر را مشخص كنيد . پس از اينكه شركت كنندگان ، واقعيتهاي مربوط به اين زمنيه را روي كارت نوشتند ( روي هر كارت يك واقعيت ) كارتها را جمع آؤري كنيد .سپس كارتها را طوري توزيع كنيد كه كارت هيچ كس به دست خودش نرسد . نوشته يك كارت را با صداي بلند بخوانيد . شكرت كنندگان روي كارتهاي خود واقعيتهايي را كه به واقعيت قرائت شده مربوط  مي شود انتخاب مي كنند و آنرا بلند مي خوانند و بدين ترتيب يك مجموعه مي سازند . روي اين مجموعه نامي بذاريد كه منعكس كننده جوهر آن باشد و يك كارت نيز به نام مجموعه تهيه كنيد . اين كار ادامه دهيد تا يك مجموعه فراگير حاصل شود .